من از اینکه از آن متنفرم متنفرم، اما Halo Infinite از همان لحظه تصورش محکوم به فنا بود

بررسی Halo Infinite

نظر وبزینر

بازی Halo Infinite اولین بازی در یک بازی بزرگتر است که در حال حاضر وجود ندارد. به عنوان یک بازی مستقل، این بدترین Halo تاکنون است.

طرفداران

  • +مکانیک هسته جامد
  • +نبردهای حماسی رئیس
  • +دنیای باز سرگرم کننده
  • +موسیقی متن فیلم قاتل

منفی

  • -داستان بد نوشته شده
  • -ماموریت های تکراری
  • -طراحی جهانی بازیافتی

Halo Infinite هیجان‌انگیزترین بازی امسال لیست من بود و در مدت 30 ساعت یا بیشتر، چیزی را که مسلماً بدترین فصل در فرنچایز Halo است به پایان رساندم. من از آن متنفر بودم. من آن را دوست داشتم. من ناراحتم

343 Industries جوهر اصلی Master Chief را در گیم پلی سریع و با اکتان بالا Halo Infinite به تصویر کشید. این سرگرم کننده ترین بازی من در بازی Halo است. اما زمانی که متوجه شدید که 343 Industries یک روایت امیدوارکننده را به طرز وحشیانه‌ای به قتل رسانده و آن را با تلاشی تنبل برای ایجاد نقطه ورود برای طرفداران جدید جایگزین کرده است، تیتراژ از قبل شروع شده است و طعم ترش در دهانتان می‌گیرد.

Halo Infinite یک ناامیدی بزرگ و خیانت کامل به اعتماد و اعتماد طرفداران Halo به 343 Industries است. این می توانست یکی از بهترین بازی های Xbox Series X باشد، اما شکست خورد.

چگونه Halo Infinite طرفداران Halo را شکست می دهد

من از داستان Halo Infinite متنفرم – تا اینجای کار بدترین ورودی بوده است. ممکن است با خود فکر کنید، “Halo 5: Guardians” چطور؟ Halo Infinite بازی Halo 5: Guardians را به یک شاهکار تبدیل کرده است. Halo Infinite مجموعه Metal Gear Solid V: Phantom Pain of the Halo – گیم پلی عالی، داستان وحشتناک – یا ظهور Skywalker از دنیای Halo است. بله، خیلی بد است.

علیرغم اینکه بازی Halo 5: Guardians چقدر تفرقه‌انگیز بود، داستانی فعال روایت می‌شد. کورتانا سرکش شده بود و مستر چیف او را شکار کرد. مطمئناً، کل بازی شبیه یک صحنه تعقیب و گریز با شکوه بود، اما این اولین عمل در یک حماسه بالقوه سه پرده بود. در انتها شاهد جمع شدن Master Chief، Spartan Locke و Arbiter برای جنگ علیه کورتانا هستیم. این مفهوم حداقل برای من خیلی جالب بود. با این حال، Halo Infinite از آن رویداد به 18 ماه بعد فوروارد می کند.

در Halo Infinite، UNSC خود را در جنگی علیه زتا هالو می‌بیند، یک گروه منشعب از Covenant که در Halo Wars 2 حضور برجسته‌ای داشت. شرور جدید Escharum، Warchief بیرحم تبعید شدگان است، و Master Chief در برای مبارزه با او در کنار The Weapon، که در اصل یک Cortana تخفیف است. برای همه مقاصد، داستان امیدوارکننده ای که قرار بود Halo 5: Guardians را دنبال کند، آمد و رفت. در Halo Infinite به جز ارجاعات گذرا به هیچ وجه نمایش داده نمی شود. جنگ با کورتانا، داور و اسپارتان لاک ظاهر نمی شود. هر آنچه در مورد آن 18 ماه می دانیم از طریق گزارش های صوتی که در دنیای باز پیدا می کنید توضیح داده شده است.

در حالی که از اینکه Halo Infinite جالب‌ترین قسمت روایت Halo را به سرعت به جلو می‌فرستد ناراحت بودم، از اینکه ببینم 343 چگونه عواقب بعدی را مدیریت می‌کند هیجان‌زده بودم. خشن بود. Halo Infinite به طور فعال شروع به تنظیم مجدد ضربات داستانی اصلی در Halo 5: Guardians با توضیح دادن آنها از طریق کات سین های غیرفعال می کند. توسعه دهندگان در تلاش برای ایجاد یک دوره جدید از Halo، ضربه های مهم و قوس های احساسی را با تنبلی حذف کردند، دوره ای که ارزان ساخته شده و به نظر می رسد که قرار است طرفداران را راضی کند.

اما به عنوان یک طرفدار سرسخت Halo، Halo Infinite خسته کننده ترین داستان یک بازی Halo را ارائه می دهد. تقریبا هیچ چیز مهم یا قابل توجهی از ابتدا تا انتها اتفاق نمی افتد. تقریبا هیچ کمان شخصیتی وجود ندارد، هر شخصیت برای Master Chief مانند یک فویل است و کاملاً به آرک شخصیت Cortana در بازی های قبلی بی احترامی می کند.

از قضا، 343 در پایان Halo 5: Guardians در همان نقطه‌ای قرار گرفت که در پایان قسمت اول یک داستان بدون هیچ سود اضافی. 343 ادعا می کند که Halo Infinite قرار است یک دهه دوام بیاورد و آن را با محتوای داستانی به روز کند، اما این چیزی نیست جز یک وعده توخالی در حال حاضر، و چیزی که در حال حاضر داریم یک تجربه خسته کننده Halo است. 343 باید جرات ادامه روایت Halo 5 را با وجود دودستگی داشت. من به شما تضمین می‌کنم که هر آنچه از آن می‌آمد، بی‌نهایت بهتر از Halo Infinite بود.

یکی از کارهایی که Halo Infinite انجام می دهد و برای من جالب است، انسانی کردن Master Chief است، اما به اندازه کافی پیش نمی رود. من از این بازی هایی که با نگاهی به کلاه کاسکت خالی در اطراف احساسات جان-117 می چرخند خسته و خسته شده ام. چیزهای بیشتری در این شخصیت وجود دارد که این بازی ها هرگز درست نمی شوند. Halo Infinite بهتر از بقیه کار می‌کند، اما بیایید، طرفداران شما را از بین نمی‌برد تا Chief بیش از یک دقیقه مانند یک شخصیت رواقی دهه 80 عمل نکند.

همه ما می توانیم بگوییم که Halo Infinite به زمان بیشتری در فر نیاز دارد، اما موضوع اینجا نیست. به یک دستور پخت کاملاً متفاوت نیاز داشت. Halo Infinite تلاش می‌کند تا به‌عنوان یک راه‌اندازی نرم‌افزاری از رویدادهای جاری عمل کند، در نتیجه پرش را برای مردم آسان‌تر می‌کند. با این حال، مفهوم داستان از همان ابتدا ناقص بود. در داستان Halo Infinite به معنای واقعی کلمه چیزی برای پرش وجود ندارد. شما فقط سر خود را به یک دسته از Banish می زنید تا زمانی که به ناچار برنده شوید. اما فاقد جاذبه، جاذبه و عظمت هر یک از بازی های قبلی Halo بود. مخاطرات هرگز بیش از این بی معنی نبوده است.

من می‌دانم که Halo Infinite توسعه سختی داشته است و برای تبلیغ Xbox Series X باید راه‌اندازی شود ، اما ارزش انتشار این چنینی را نداشت. حتی مفهوم تبدیل Halo Infinite به یک بازی با سرویس زنده نیز ناقص است، زیرا نمی‌تواند با یک روایت فعال عمل کند. به دلیل این ایده است که Halo Infinite در مقابل یک کمپین کاملاً واقعی، مانند یک مأموریت جلال یافته است.

من شدیداً معتقدم که 343 هیچ کاری نمی تواند در ده سال آینده برای بازخرید Halo Infinite انجام دهد. ثابت کن اشتباه می کنم، 343. لطفا.

مستر چیف هرگز این حس خوب را نداشته است

از نظر مکانیکی، Halo Infinite بهترین Halo است که تاکنون وجود داشته است، و با توجه به اینکه داستان یک آشغال داغ است، دردناک است. اما هیچ چیز بهتر از دست و پنجه نرم کردن در یک پایگاه دشمن برای فرود آمدن بر روی گروهی از دشمنان، انداختن یک سپر و پاره کردن آنها با پرتوهای مضحک Arcane Sentinel Beam نیست.

لحظات بسیار کمی وجود داشت که من از بازی Halo Infinite لذت نمی بردم. گرپلینگ هوک بهترین چیزی است که تا به حال برای این فرنچایز اتفاق افتاده است. علاوه بر این، اسلحه‌ها، وسایل نقلیه، تجهیزات و سیال بودن کنترل‌های Master Chief همگی در کنار هم قرار می‌گیرند تا یک تجربه فوق‌العاده سرگرم‌کننده خلق کنند. و در حالی که 343 بهترین تجربه مستر چیف را ایجاد کرده است، اما آن را کامل نکرده اند.

به عنوان مثال، قلاب گیره و جاخالی باید دکمه های جداگانه خود را داشته باشند. من نباید برای دسترسی به توانایی های حرکتی خود مجبور به بازی Dance-Dance Revolution روی D-Pad خود باشم. این مانور در اطراف Brutes با چکش های گرانشی را بسیار دشوار می کند، به خصوص که آنها مانند فلش روی استروئیدها حرکت می کنند. از دیگر قابلیت ها می توان به سنسور مجاورت و دیوار دراپ اشاره کرد که هر دو در مبارزه بسیار مفید هستند. از قضا، یک قطعه از تجهیزات موجود در چند نفره وجود دارد که در کمپین ظاهر نمی شود: دفع کننده. اما فکر می‌کنم 343 فکر می‌کردند دکمه‌های روی D-Pad تمام می‌شوند، حتی اگر باید منوی تجهیزات را به یک صفحه چرخ‌دار تبدیل می‌کردند که پس از فعال‌سازی، بازی را منجمد می‌کرد.

دنیای باز کمی پیچیده است. این روح هالو را جذب می کند، اما به سرعت تکرار می شود، گروهی از تفنگداران دریایی را نجات می دهد، اهداف با ارزش بالا را از بین می برد، و پایگاه های عملیاتی رو به جلو را تصرف می کند. تقریباً شبیه یک نسخه Ubisoft از Halo است که اگر کل بازی یکسان به نظر نمی رسید، خیلی از آن ناراحت نمی شدم. تنها یک بیوم وجود دارد و دارای سه چیز است: علف، درختان کاج و کوه. علیرغم تکراری بودنش، من عاشق این هستم که جنگجوها را صدا بزنم و با تفنگداران دریایی به پایگاه دشمن بپیوندم و چیزهای زیادی را پاره کنم. ایده دنیای باز برای Halo احساس خوبی دارد، اما باید پیچیدگی ها را برطرف کند.

(اعتبار تصویر: Xbox)

چیزی که Halo Infinite درست می کند، باس فایت هاست. تقریباً همه باس‌ها در Halo Infinite هوشمندانه طراحی شده‌اند تا تا حد امکان شدید و فراموش‌نشدنی باشند. این یک دستاورد کاملاً برای فرنچایزی است که هرگز باس فایت های سنتی نداشته است. حتی کارفرمایی که در دنیای باز یافت می شود فوق العاده سرگرم کننده بود زیرا شما آزادی زیادی برای تصمیم گیری در مورد نحوه برخورد با آنها دارید. با این حال، آخرین رئیس بازی احساس تنبلی و ناهماهنگی می کرد. از حملات آنها گرفته تا قرار دادن پست بازرسی، آخرین رئیس یک مزخرف است.

تا آنجا که سطوح پیش می روند، آنها نیز کاملاً تکراری هستند. جایی وجود دارد که احساس می‌کردم از طریق همان مرکز Forerunner در چندین ماموریت می‌دویدم. هیچ استعداد یا خلاقیتی در ماموریت ها وجود ندارد. فقط احساس می کردم که باید از نقطه A به نقطه B برسم، که در نهایت باعث شد هر ماموریت فراموش شود.

Halo Infinite مانند یک آزمون برای فرنچایز Halo است. متأسفانه، می توانم بگویم که در اکثر موارد شکست خورد. اگرچه هسته گیم پلی فوق العاده است، اما همه چیز در اطراف آن ضعیف است و داستانی بدتر از آن پشتیبانی می شود.

چرا بازی های Halo Xbox 360 بهتر از این به نظر می رسند؟

Halo Infinite هنوز هم مثل یک مزخرف به نظر می رسد – من می ترسم ببینم بازی یک سال پیش چگونه بود. نمی‌دانم Halo 5: Guardians که در سال 2015 منتشر شد، بیشتر شبیه یک بازی نسل بعدی است تا Halo Infinite، که مسلماً بدتر از نسخه Xbox 360 Halo 4 به نظر می‌رسد.

از مدل‌های عجیب و غریب انسان گرفته تا طراحی بدون الهام از جهان، Halo Infinite بدترین Halo است. این حتی از منظر گرافیکی هم نیست، فقط طراحی هنری خالص است. در این بازی سه نت از نظر طراحی جهان وجود دارد: پایه های Banished، معماری Forerunner و Zeta Halo overworld. این سه مورد برای انجام یک کمپین کامل Halo کافی نیستند. اولین Halo شاهد بود که Master Chief در حال عبور از جنگل های بارانی و کوه های برفی روی حلقه Halo بود، دو بیوم که در Halo Infinite ظاهر نمی شوند.

لحظات حماسی Halo مانند دیدن یک اسکاراب که در آینه دید عقب شما می خزد، یا لحظه ای که مستر چیف کاری وحشیانه مانند حمله اتمی به یک کشتی دشمن با بمب خود انجام می دهد، وجود ندارد. Halo Infinite فاقد مقیاس بزرگ و دید سینمایی است که سایر بازی ها داشتند. حتی زمانی که صحنه‌های برش پخش می‌شوند، تقریباً همه چیز در محیط به سیاهی محو می‌شود، زیرا دوربین فقط بر روی شخصیت‌ها تمرکز می‌کند، که کمی دردسرساز است.

در حالی که من یک نسخه مروری از بازی را انجام دادم، کات سین ها نیز بسیار بدبین به نظر می رسیدند، با لکنت های جزئی اینجا و آنجا، که غوطه ور شدن را شکست. می‌دانم که Halo Infinite روی موتور جدید Slipspace اجرا می‌شود و توسعه‌دهندگان ممکن است به طور کامل بر آن تسلط نداشته باشند، اما برای بلوغ به زمان بیشتری نیاز دارد.

چیزی که Halo Infinite درست می شود

موارد بسیار کمی وجود دارد که Halo Infinite کاملاً درست انجام می دهد، بنابراین من فقط مختصر می گویم.

اولاً، استیو داونز (استاد رئیس) و جن تیلور (اسلحه، کورتانا، دکتر هالزی) مثل همیشه کار خارق‌العاده‌ای را انجام می‌دهند. موسیقی متن Halo Infinite نقطه برجسته بازی است، به خصوص زمانی که موضوع اصلی در لحظات حماسی مانند عجله به سمت خانه حساب باز می شود. لاگ های صوتی علیرغم شکایت من از شروع آنها، گوش دادن به آنها سرگرم کننده است. من دوست دارم چگونه می‌توانید هسته‌های اسپارتان و سایر کلکسیون‌ها را در داخل و خارج از مأموریت‌ها به دست آورید. اوه، و من عاشق سوپرمن‌هایی هستم که با قلاب دست و پنجه نرم می‌کنند – بهترین اختراع Halo تا کنون.

جمع بندی

من می‌خواستم Halo Infinite دنباله‌ای مستقیم برای Halo 5: Guardians باشد – داستانی که در آن Master Chief با دشمنان قدیمی‌اش در مبارزه با یک دوست قدیمی تیم متحد می‌شود. این یک داستان حماسی و غم انگیز در مورد چیف بود که با از دست دادن کورتانا در قسمت تاریک در طول یک ماجراجویی با اکتان بالا که حول نجات کل کهکشان می چرخید، کنار آمد. این واقعیت که ما هرگز هیچ یک از آن ها را نخواهیم دید، من را ناراحت می کند.

صرف نظر از آنچه که 343 برای آینده می‌گوید یا وعده می‌دهد، Halo Infinite در حال حاضر یک نمایش مزخرف است. این مملو از محتوای جهان باز است که کمپین بسیار کوتاه پرکننده‌مانند را که چیزی برای ارائه ندارد جز یک روایت منفعل که از طریق گزارش‌های صوتی و پژواک‌های بصری بیان می‌شود، پنهان می‌کند. مطمئناً، مستر چیف سرگرم‌کننده‌ترین بازی‌ای است که او تا به حال بازی کرده است، اما چه فایده‌ای دارد که بازیکن را در یک جعبه شنی بی‌هدف قرار دهیم که تقریباً هیچ چیز منتظر آن نیست؟

من نمی‌خواهم 343 تا ده سال آینده روی Halo Infinite کار کند، زیرا می‌دانم که آنها هرگز نمی‌توانند آن چیزی را که لیاقتش را دارند به طرفداران Halo بدهند. این ایده که Halo Infinite یک “راه اندازی مجدد معنوی” این فرنچایز است یک شوخی است. بله، ما به Halo بازگشته‌ایم و The Weapon اساساً Cortana است، اما این تنها شباهت به حماسه بزرگ است که Halo اصلی است. Halo Infinite تلاشی سطحی برای آوردن طرفداران جدید در فرنچایز قصابی بدون جهت فعلی است.

Click to rate this post!
[Total: 0 Average: 0]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.